het Burger Collectief

Platform voor electorale democratie.


 


Zekerheden verdwijnen. 

Dagelijks.Waar we dachten goed voor onszelf gezorgt te hebben door een zorgstelsel op te bouwen, daarvoor te betalen, dat we voor onszelf de oude dag geregeld hadden door een AOW en desnoods een pensioen te hebben gespaard.....niet meer zo vanzelfsprekend hé?

Alles waar een mens op kan bogen wordt systematisch afgebroken. Iedere vorm van menselijkheid gaat het afvoerputje in, iedere vorm van zelfrespect en de middelen om dat zelfrespect overeind te houden worden afgenomen.
Recht wordt krom, krom wordt recht.

Leiders die ons het comfort denken te moeten bieden om zelf te mogen beoordelen wanneer we 'klaar met leven' zijn. Artsen die dan wel het laatste woord daarin opeisen. Familie die nog wat in te brengen willen hebben. Waarbij vaak weer heel andere overwegingen een hoofdrol spelen dan de kwaliteit van leven. Of sterven. Eerder denkende aan erfenis en nalatenschap. En met wie wel of niet te delen.....

Als U zo eens om U heen kijkt....wat ziet U dan?
Een wereld zo geweldig dat U er nog lang hoopt te mogen vertoeven? Of een wereld waarvan U zich afvraagt waarom deze zo verziekt is geraakt? Enkel om materieel bezit? Materiële rijkdom? Macht? Status? Aanzien? Of vergeet ik er nog een paar.

Soms ben ik zo klaar met al dat financiële gedoe, met die maatschappelijke druk. Met dat gevoel binnen nauwgezette kaders te moeten blijven. Want anders staat de hermandad gereed om je van je bed te lichten en je in het gevang te werpen. Of erger. Omdat je wetten overtreedt waar je totaal niet achter staat. Natuurlijk, wetten moeten er zijn. Die hebben we, dacht je dan, in de loop der eeuwen ontwikkelt en gevormd tot waar we nu zijn. Met een plek voor alles en iedereen.

En toen kwam er een heel andere wet. De wet van de jungle. De wet van de sterkste. De NWO wet. Ook wel jihad te noemen. Ineens moeten we ons aanpassen aan waar we niet achter staan. Ineens is het niet meer vanzelfsprekend dat onze oude dag klaar staat, betaald en wel. Ineens blijkt de zorg niet meer betaalbaar, blijkt de wet en handhaving zo lek als een mandje, is er geen recht meer op zelfbescherming, beschermt de overheid je niet meer, is er zelfs amper meer een defensie.
Over wegvallende zekerheden gesproken.
Er speelt de vraag zelfs bij een stijgend aantal mensen of ze morgen 1 of 2 koude maaltijden hebben om van te mogen 'genieten'. Gekregen van familie, vrienden, gaarkeuken, waar dan ook vandaan. Want ja, er is een voedselbank....maar enkel als je voldoet aan de daarvoor gelden regels.
En ik maar denken dat een dak boven je hoofd, dagelijks 3 maaltijden waarvan 1 warm, goede en betaalbare zorg, onderwijs, recht op geluk en nog een aantal zaken, zo vanzelfsprekend zouden zijn.
Niets is minder waar. Je zou er een 'voltooid leven' gevoel aan kunnen overhouden.

En ja, dan is die overheid er nog wel. Met een pil.
Om na een onmenselijk bestaan dat leven op een menswaardige wijze te kunnen.....mogen verlaten.
Mits familie en artsen geen andere plannen met je hebben.

Moet ik nu ineens denken aan wat vroeger, toen ikzelf militair was, door een vlootpredikant ooit gezegd is tegen me als ik met dergelijke gedachten op de proppen kwam.
Enige wijsheid kan de man niet ontzegd worden.
Hij zei namelijk dat de hel op aarde een feit zou zijn als er enkel nog kwaad zou zijn. Dat er totaal geen goeds meer zou rondwaren. Waar je ook zoekt, waar je ook kijkt, welke steen je ook oplicht....kwaad is het enige wat U aantreft. En dat maakt mensen kapot, vernielt ze. Sloopt ze. En dat dan gedurende een eeuwigheid! Als normaal denkend mens moet je er toch niet aandenken? Zelfs als niet normaal denkend mens niet. Je zal namelijk heel je stoffelijke bestaan maar hebben gestreden en gevochten ten dienste van het verkrijgen van zoveel mogelijk bezit, aanzien, macht, zeggenschap en meer.
En dan komt het moment voor die pil, het moment dat die pil niet meer nodig is zelfs......
Waar blijf je dan met al je bezit, macht, succes, status, aanzien, enzovoort?
Niets neem je mee. Alles blijft achter. Vaak met het idee dat je bestaan een verschil heeft gemaakt. Maar of dat een verschil was ten voordele of ten nadele van de mensheid, daar staan we maar niet bij stil. I was here.

Een armoedig bestaan, leeg, zielloos. 
Hoe meer je bezit, hoe minder de bereidheid te delen. Helaas is het ook zo dat deze 'rijken' voor U beslissen dat U nog wel kan delen. MOET delen. 
En vaak zijn het de nog legere zielen die zonder enig verzet dat delen gewoon laten opleggen. Ondanks dat ze op alle 10 de vingers kunnen natellen dat ze mee 'doneren' aan hun eigen ondergang.

Verzet is soms de enige optie. 
Als U nog een andere mogelijkheid ziet dan de kop te rusten te leggen houdt ik me aanbevolen. Maar wel doordachte en uitvoerbare zaken graag. Geen verhalen over verandering vanuit de hoek waar ook de vernietiging komt.

Het zal stil blijven.

Als niets doen niet langer een optie is, zijn alle middelen geoorloofd.

 


33479